Manhattan, Woody Allen

Manhattan (1979)

Muhteşem film açılış sahnelerinden biri.  Ünlü görüntü yönetmeni Gordon Willis’in siyah beyaz Manhattan manzaralarını, jenerikte Gershwin’in muhteşem “Rhapsody in Blue”su ve Woody Allen’ın sesi eşliğinde izliyoruz. Allen yazar Isaac olarak konuşuyor: “Birinci Bölüm. New York’a hayrandı. Onun için çağdaş kültürün yozlaşmasına dair bir metafordu New York. Bu kadar çok insanın kolaya kaçmasına neden olan bireysel bütünlük eksikliği, hayallerinin şehrini hızlıca şeye çevirdi… Yok, hayır, böyle çok vaaz verir gibi olacak, yani, diyorum ki, biliyorsunuz işte, dürüst olmam gerekirse, şunun şurasında birkaç kitabım satılsın istiyorum. Birinci Bölüm. Tıpkı sevdiği bu şehir gibi güçlü ve romantikti. Siyah çerçeveli gözlüğünün arkasında bir orman kedisinin cinsel gücü saklıydı…”

Woody Allen bir söyleşisinde şöyle diyor:

“Yazmayan insanların anlamadığı şey şu: sizin yazdığınız cümleyi düşünerek bilinçli bir şekilde yazdığınızı zannediyorlar –oysa durum hiç de böyle değil. Cümleler bilinçdışınızdan geliyor. Komedyenin ağzından çıktığında, seyirci için olduğu kadar benim için de şaşırtıcı oluyor. Bir espriyi önce düşünüp sonra yapmıyorum. Öylece ağzımdan çıkıveriyor ve sonra yaptığım esprinin farkına varıyorum. Ve bu espriye ben de gülüyorum, çünkü aslında yaptığımda ben de onu ilk kez işitmiş oluyorum.”

3 thoughts on “Manhattan, Woody Allen

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir